Prauwët van Danny

Tweezaam

Gisteren voelde ik me zo eenzaam dat ik iets deed wat ik normaal gesproken nooit zou doen, namelijk een artikel lezen over eenzaamheid. Een van de ondertitels was: 'Op zoek gaan naar jezelf in vijf stappen'. Vijf? Daar wordt mijn stappenteller niet vrolijk van, dacht ik onmiddellijk. Ik

Tweejë bultën

Nóndëmiljààr! Zégt dè't nie wor is, é! Dè zuldë alté zien: vur diejë jénnë keejër dè'k ménnë vusschóuwët nie hém èngëdòn! Nie gësmost, mè wöl gëspréng'ëld, óp ménnë wittën truij. Dëdzjuuj toch é, hiejër nog 'n plèk. Dè zén dër al tweejë. Die

Waardig ouder worden

Elke dag. Elke minuut. Elke seconde gebeurt het. Je wordt ouder waar je bij staat. Drieëntwintig. Dat is al decennialang mijn gevoelsleeftijd. Dat zit veel dieper dan je op het eerste gezicht zou denken. Zo schat ik telkens weer de leeftijd in van nieuwe mensen die ik tegenkom. Van een

Hèrinnëringën

's Nààchs eest dóng'ër, óóvërdag liecht. Wààrë mén gëdààchtën ók mè zó vurspèlbauwër ... 't Is niej eejërlëk: as ëk gëlu'ig zén, dan bòòst ëk van dë fantaziej. As ëk mé wa mindër vuul, dan kommën dë hèrinnëringën tot lèèvën, zówöl dë schòn as dë

Vliegensvlug

Het leven zit vol plottwists. Een plot is dan een verhaal of een intrige en een twist een omslag, een verandering. Plottwists maken een verhaal memorabel, of een boek verrassend. In het leven lopen meerdere plots kriskras door elkaar heen. Plots die plots kunnen veranderen. Zomaar ineens. Onverwachte wendingen noemen

Zé vrij ien öwë kop!

Deezë nààcht hém ëk nog ës ààwërwéts gëdrómd. Dè'k trug ë klèè mènnë'ë wààr dè èn't speulë was, mi dë mèskës öt dë strauwët. Jést hàànëw vangërkë gëspuld en tërnàà wuldën zë dè'k meejdi mi kurkëspringën. Jést wuldën ëk niej, umdè'

De interactieve column!

14 september. 'Ben je 't al terug gewoon, naar school gaan?' De vraag die mij elk jaar rond deze periode werd gesteld, lang geleden, toen ik nog tot de schoolgaande jeugd behoorde. En lang geleden heb ik, lijdend met een lange ij, bijna twee decennia lang, want

Mazoet

"Ik hém slèècht joews," zi die van ós giestërëmèrrëgënd toen z'öt dë kéldër kwààm. Ien jéstë ienstansie nëgeejërdën ëk heur. Ik wààr nog gé këtiejër óp en ëk ha zjuust ien ménnëm bótram gëbeetën. Në vólkóuwërënbótram mi jérbizzëzjëlèèj en lèèvërpateej. Ik ha mën èègë vólóp gëkónsëntreejërd

Wat kan het mij?

Ja, 't is waar. Ik heb succes bij de vrouwen. Ik ben geen opschepper, het is gewoon zo. Ze cirkelen bijna voortdurend rond me. Waarom, dat zou ik wel eens willen weten. Overdreven knap ben ik niet. En dan spreek ik over alle interpretaties van dat woord. Niet aantrekkelijk,

Mójjërzèè'ën

Ik zén nën auwërëgë miens. Jénnën diejë zën èègë veul vrààgë stélt. Die gòn dan dur dëm bàànd nie óóvër dë wèèrëldpróblëmatiek, dën órlog van dë Russën en d'Oekrajienërs, Trump en d'Amiriekauwënën of d'ópwèrrëming van d'ààrdë, mè jéddër óóvër fuutëlieteitën. Giestërë was&

Horrorhitte

Ik zon in de tuin en ik maan de kinderen aan tot kalmte. Een zin die ik verzon, met twee hemellichamen in de hoofdrol. Veel waarheid zit er niet in, want deze vent zit voor z'n -ilator, schrijvend, zoals zo vaak. Die vervelende keelontsteking is verleden tijd en

Toe biej or not to biej

Óóvërlést wààr ëk óp bëzuuk bé Veerlë vur 'n artie'ëlkë vur ien dë gëzét. Gë ként zë mësschien wöl. Zë ka gëwéldëg zingën en zë duu veul óptreedës as ër ien Lómmël iets të duun is. Dër zén dër veul die dè't weetën, dër zén

Allesbehalve luidkeels

Ik fluister nu. Ik ben erin geslaagd om tegelijkertijd een ernstige nekverrekking en een zware keelontsteking op te lopen. Buiten hun specifieke, totaal niet complementaire pijntjes, brengen beide een eigen bijna ondraaglijke vorm van hoofdpijn teweeg, zowel stekend als zeurderig. Dat laatste straalt uit naar mijn hele lichaam, naar '

Bassie

‘n Iedóuwël, iemand wordè ‘kik hénnën ómhóóg kijk … Dè hém ëkik nie ècht. Wë zén allëmòl mè gëwóuwën miensën en ër is ër génnë jénnën diejën dè gààw böllë’ës kakt, zég ëkik alté. En dan bëdoel ëk nie gààw ien dë bëteejë'ënis va rap, mè van eedëlmitauwël.

Oververhit

De wereld leek de voorbije anderhalve maand wel een grote hittegolfoven. In mijn doorgaans oververhitte hersenpan ontdekte ik nieuwe woorden in bestaande, en dat zelfs terwijl ik naar de halve finale van WK voetbal tussen Engeland en Argentinië zat te kijken in het gezelschap van zatte Jean-Luc. Oververhit zijn

Gò nö allëmòl hénnën ien vreedë

Niks zó plëzant as dë lèntën en dë zóómër. Gë kunt wir na buitën hénnën tot 's ààvës lauwët, 'n tërraskë duun of óóvërdag wa ien öwën hof wérrë'ën, dë was dreujëgt schòn èn dën drauwëd zóndër dè gë'm ien dë dreujëgkas moet stèè&