Danny Diejalékt – Halleeloejah!

Of ëk dë mis mis? Nie bëpòld. Tot èn m’n twèllëf jauwër zauwët ëk përtang allë zóndagmèrrëgës ien dë groewëtë Lómmëlse kérrëk të bling’ën. Ë manjëfiek gëbààw eest, mi ötstrauwëling, dè mag gërust gëzeet wèjjërën. Ók van dëm binnëkàànt. ‘k Hém ër uujërën en uujërën na dë glauwëzë

Geheim

Ik hou niet van einde en ik hou niet van begin. Ik hou van tussenin. Behalve nu, nu ik net de tv heb aangezet en Bart Kaëll luid kwelend en erg repetitief vraagt wat mijn geheim is. “Wat is jouw geheim? Wat is jouw geheim?” Ik heb zin om hem

Danny Diejalékt - Jennën tròst: 't is óóvëral iet

‘k Lèès nie gèèrën. Ik schrijf. As gë schréft dan bléfdë, ziggët sprèèkwóuwërd. ‘k Hém ër mén twéffëls bé. ‘t Zal nie veul pëtiek zén, dè blijvën. Érrëgës ien ‘n huukskën ien dëm biebëjoteek zéttë zë mén buuk hénnën en dërmeej is dë kààs af en dë schup afgëköst.Mèjè,

Ezel

Ik zal er maar voor uitkomen. Mijn favoriete hoofdstad is die van Oostenrijk. De woorden ‘emotie’ en ‘moeite’ zijn in mijn persoonlijke woordenboekje niet toevallig anagrammen en bijgevolg met elkaar verweven. Ik heb de laatste tijd bijzonder veel moeite om ze in bedwang te houden, mijn emoties. Soms weet ik

Danny diejalékt - Lesley en Ellen

Ien ménnë jóngën tijd gieng ëk ien Gèèl na ‘t schóuwël. Óp dën HIK. Dor leejërdën ëk Lesley kénnën. Ajaa, wë zouwëtën ien dëzèllëfstë richting (sikrëtarjauwët-tauwëlën) en ien ‘t zèllëfstë jauwër (‘t jéstë). Në spisjauwëlë gààst, diejë Lesley Vermissen. Dè dierf wöl ës gëbeurën dèènëw haagschóuwëldën en brostën. “Danny, jóng,

Allesbehalve neerslachtig

Een warm voetbadje, dat heb ik wel verdiend na zo’n inspanning. Even de voetjes lekker laten weken in het water. Alhoewel, weken in het water … Het lijkt wel een samenvatting van de vakantie tot nu toe. ‘t Is zelfs zo erg dat enkele zomerse evenementen en happenings niet konden

Danny Diejalékt - Hoe dè 'k va ménnë vieló viel

En ienjéns stón heejël dë wèèrëld stil. Neejë, dè ‘s nie wor. Dë wèèrëld drèèjdë gëwóuwën deur en ménnë kop ók. Avvëseejërë deej ‘k nie mir. Wullë mè nie kunnën. Zómèr ienjéns. Èfkës kós ëk mén eevëwiecht hààwën, mè vur dë rèst vërstón ëk ër gén knijt van. Ik keek

Publiekstrekkers

Zoals algemeen geweten zijn wij Lommelaars afstammelingen van de teuten. Dit waren rondreizende handelaars die vanuit hun thuisbasis rondtrokken met hun koopwaar om ze elders te venten. Te verkopen, bedoel ik dan. Er zijn anno 2023 blijkbaar nog steeds Lommelaars die rondtrekken en potloden venten, las ik deze week in

Danny Diejalékt - Zó muuj as 'n mauwëj

Wittë wa? Vandaag duun ëkik génnë klop nie mir. Dë riem ëraf. Pjöj’ës umhoog (èègëlëk meugdë gërust “peujët” zéggën) en dë zèètël ien. ‘k Zén fërdoemë zó muuj as ‘n mauwëj. ‘k Hém përtang gén vèts gëdòn vandaag. ‘k Za wa vietëmienë moetë pa’ën ofzówwë, want ècht nurmauwël

Under pressure

Je weet het of je weet het niet, maar in de Lommelse Gazet wissel ik momenteel dialectteksten af met columns in het Algemeen Nederlands. In deze snel veranderende wereld staan beide talen onder zware druk. Via het internet kwam de hele wereld in de huiskamer terecht. Mensen begonnen meer te

Danny diejalékt - Lómmëlsën Tóóvërdrank

‘k Hém dë zeuj. Wirral. Gë ként dè wöl, van die zoewër oprispingskës ien dë slókdèrrëm. En as ëk zég “slókdèrrëm”, dan is dè ien mé gëval zee’ër niej óóvërdreevën. ‘k za óuwët toch ës moetë leejërë va wa traagër të èètën, want ‘k zén në sló’ër jéstë

Tijd voor actualiteit

Als columnist van de Lommelse Gazet probeer ik tegenwoordig de actualiteit te volgen. Lijkt me interessanter voor u dan dat ik altijd over mezelf schrijf. Sport. Zlatan Ibrahimovic is gestopt met voetballen. Jammer, want ik zag hem graag bezig, zowel op als naast het veld, zoals in persconferenties. Op bijna

DANNY DIEJALÉKT - MÉNNËN ÀÀWË PIEZJËMA

Zómè në zauwëtërdagmèrrëgën. Die van ós is al nën heejëlën tijd óp mi dë jóng. Goe zot, dè zég ëk öw! Buitë rèègënt ‘t ààw wijvën en ër sti hènnëg wa wénd. Wa zaddë toch gòn duun ien zó weejër? Öw èègë nog ës umdrèèjën of duun wak gèèrën duun:

Ja, Nee!

Zo nu en dan zeggen mensen wel eens ‘Ja, nee!’, vaak met grote ogen. Sta me toe dat raar te vinden. Niet alleen is het een bijzonder tegenstrijdig zinnetje, maar het wordt daarbij ook nog eens met een opvallende intonatie uitgesproken. Dat laatste, uitgesproken, ben ik zelf ook als men

Danny Diejalékt - Èrrëmë fakteur

Déngt naa, Danny! Déngt! Ók al zéddë ien ‘t nààw gëdreevën. Ópgëjaagd wuld! Óp dees mómèntë moetë lauwëtë zien öt wèllëk háát dè gë gësneejë zé. Bérrë’ënháát nóndëdzjuuj! Goeië marsjandies! Bróuwëd öt dën diepvries hauwëlën? Gé kallëf! Dès jammës bëvróuwëzën! Toch mèr ës kij’ën ... Alleejën van dè dóng’

Denken en Zeggen

Ineens zaten we met z’n allen in de auto. Bestemming: Koersels Kapelleke. Het zonnetje scheen en een van de dochters kreeg pardoes zin om te minigolfen. Quasi iedereen vond dit meteen een briljant idee. Voor een enkele keer geen getwijfel of gediscussieer over hoe, wat, waar en wanneer. Alles