Ik schreef al eerder over onze ‘gastenboom’. Bij het vertrek mogen onze gasten een blaadje in de boom hangen. Vaak schrijven ze daarop een warme boodschap, een leuke herinnering of een tip waarmee we onze Airbnb nog aangenamer kunnen maken. Elk blaadje beschouwen we als een klein cadeautje en we lezen ze telkens weer met veel plezier.

Maar af en toe verrassen onze gasten ons ook met een echt cadeautje.

Het allereerste geschenk dat we ooit kregen, kwam van een meisje van zes jaar. Ze had een tekening gemaakt van een mooi moment tijdens haar verblijf, met in grote letters “Merci beaucoup” en onze namen erbij. Ons hart maakte een klein sprongetje toen we die tekening zagen. Ze kreeg dan ook een bijzonder plekje.

Door de jaren heen volgden nog meer verrassingen. En opvallend vaak waren die eetbaar of drinkbaar. Niet zo vreemd eigenlijk: mensen brengen graag iets mee waar ze zelf trots op zijn, iets wat ze lekker vinden en waarvan ze denken dat wij dit ook wel willen proeven.

Zo kregen we ooit een pot zelfgemaakte confituur, van bessen uit eigen tuin. De gaste vond het fijn om haar eigen, vertrouwde confituur te eten op vakantie en nam ook steeds een extra potje mee voor de uitbaters van haar vakantieverblijf. 

Van andere gasten kregen we zelfs een pot augurken. Niet zomaar augurken, maar volgens onze Duitse gasten de allerbeste van Duitsland. Ze hadden er zelfs een volledig pallet van meegebracht en gingen onderweg nog een voorraad bij hun zoon afleveren. En eerlijk is eerlijk: ze waren superlekker!

Een jonge, Engelse gast deed ons een doosje schattige chocoladerupsen cadeau. Hij was hier voor een taekwondowedstrijd en werd uiteindelijk kampioen. Volgens hem hadden zijn goede nachten bij ons daar zeker aan bijgedragen. De chocoladerupsen bleken Mini Colins te zijn. Colin the Caterpillar (Colin de rups) is in Engeland een echte klassieker en een soort Britse cultfiguur. Hij bestaat al sinds 1990 en is ondertussen een vertrouwd gezicht op talloze Britse verjaardagsfeestjes en andere feestelijke momenten. Colin was voor hem dan ook iets waarmee hij zichzelf op feestelijke momenten trakteerde. En wat is er feestelijker dan kampioen worden? Deze keer besloot hij om ze niet zelf op te eten, maar ze met ons te delen. 

Een Italiaanse gast verraste ons met een fles Bold & Spicy Malbec wijn en zwarte chocolade met pepers. 

Bij de meeste cadeautjes die we krijgen, zit er wel een verhaaltje of een briefje bij. Deze keer niet. En dus bleven we toch een beetje met vragen zitten. Waarom een wijn met Spicy in de naam? Waarom chocolade met pepers? En vooral: was het eigenlijk wel een cadeau of wilde hij er misschien gewoon vanaf?

Misschien vond hij deze combinatie zelf geweldig. Misschien kon hij ze niet meenemen op het vliegtuig. Misschien wilde hij ons gewoon laten kennismaken met iets wat hij zelf lekker vond. We zullen het nooit weten. Wat we wél weten: het heeft ons gesmaakt. En dus voelt het voor ons wel aan als een cadeau. 

Of het nu een blaadje in onze gastenboom is, een tekening, een pot confituur of een onverwacht culinair experiment: het zijn stuk voor stuk tastbare herinneringen aan de fijne mensen die we mochten ontvangen.