De voorbije dagen liep ik er maar loompjes bij. Een negatieve slaapspiraal door allerlei kleine beslommeringen zoals lage rugpijn en hoge rekeningen. Maar hiephoi, vandaag is het Pasen! Het feest van nieuw leven en verrijzing. Een tijd van hoop en vernieuwing, want Jezus Christus is opgestaan uit de dood. En zo voelt het dus nu voor mij ook. Opstaan!

Pasen is de eetdag bij uitstek, te beginnen met het ontbijt. Spekreepjes in de pan en drie eieren eroverheen. Eieren zijn een dankbaar product. Ze geven zichzelf altijd volledig, zeker als het Pasen is. Je kan ze zowat bij elk levensmiddel pleuren terwijl ze een meerwaarde betekenen voor het gerecht in kwestie. Asperges à la flamande, vogelnestjes, allerlei wokgerechten ... En nog een ander allesbehalve futiel feitje: eitjes zijn een prima bindmiddel. Tussen mij en kippen bijvoorbeeld. Kippen zijn enorm domme dieren, daar moeten we niet onnozel over doen, maar telkens als ik er één zie, denk ik van ‘jij kan toch maar mooi een ei leggen’, dat doe ik je niet na, en ik eet het met plezier op. De kippen zelf trouwens ook. In blokjes aan een stokje, in reepjes tussen een wrap, als kippenpasteitje, gehakt of in filetvorm. Alles kan.

Een collega maakte op een miserabele maandag de mooiste verspreking ooit. 'Wij hebben gisteren gereanimeerde kip gegeten!' zei ze trots. Wat zonde, eerst al die moeite doen om het beestje in leven te houden, zou je denken, maar ze bedoelde uiteraard gemarineerde kip. Een taalblooper, a slip of the tongue, een lapsus linguae.

Dat brengt me dan naadloos bij 'lapin de Pâques', Frans voor paashaas. Het is alweer een paar jaar geleden dat ik 's morgens zelf voor paashaas speelde en wild rondhuppelend in de tuin vliegensvlug eieren verstopte voor de kinderen. Soms op plekjes waar ze net niet aankonden, zodat ik er zelf ook nog iets aan had. Ondertussen zijn ze iets minder gemotiveerd en vaak nog te lui om naar de koel- of snoepkast te lopen voor zo'n ovale lekkernij van de kip of de chocolatier.

Dat doet me dan weer denken aan de voorbije examenperiode van de kinderen. Onze jongste zoon kreeg een paniekaanval tijdens het maken van een paar oefeningen voor het vak wiskunde. 'Dat gaat niet!' kweelde hij. Gelukkig was moeder de vrouw in de buurt om hem te kalmeren. 'Alles gaat,' zei ze kalm, 'zelfs een kip, en haar knieën staan omgekeerd.' Waarna de rust terugkeerde, zeker toen ik er de Lommelse variant met de kikker bovenop gooide. 'Allës gi, bëhallëvë në kwakvos. Diejë springt.' De oefening werd opgelost en ja, uiteindelijk zou hij nipt slagen voor zijn examen. Een opkikker die kan tellen, al is 52% natuurlijk ook niet echt om over naar huis te schrijven.

Dat doe ik dan ook niet, beste lezer. Ik schrijf alleen voor jou. Zalig Pasen!

 Danny VANDENBERK