Al bij de start van onze Airbnb droomde ik ervan om ooit eens een echt levend beeld als logee te mogen verwelkomen.  Elk jaar, wanneer Beeldig Lommel neerstreek in onze stad, fantaseerde ik er even over. Hoe leuk zou het zijn als één van die bijzondere artiesten bij ons zou verblijven?

Toen onze logee enkele weken voor de allerlaatste editie van Beeldig Lommel een berichtje stuurde met de melding dat ze wel heel veel bagage bij zich zou hebben, begon ik stiekem te hopen. Zou mijn wens dan toch nog uitkomen voor deze allerlaatste editie van ‘Beeldig Lommel’?

Mijn man ging haar ophalen aan het station. Al van ver zag hij haar staan…..of beter gezegd een hoopje koffers waar nog net een hoofd bovenuit piepte.  Ze had  1 gigantische koffer, een iets kleinere koffer en een enorme rugzak bij. Verbazend hoe dit vrouwtje van amper 1.50m dit allemaal alleen kon dragen.

Maar nee, helaas, onze logee bleek geen levend beeld te zijn. Ze was een klein, energiek vrouwtje uit Hongkong dat al sinds 2022 elk jaar maandenlang alleen door Europa reist. Haar interesses bleken al even opvallend als haar bagage. Haar grote passie was het fotograferen van evenementen, waar haar voorkeur voornamelijk uitging naar het in beeld brengen van straattheater. Ze reisde van het ene evenement naar het andere. Geen interesse voor onze mooie natuur. Hoewel ze heel wat kilometers aflegde op evenementen, begreep ze niet wat er zo leuk was aan lange wandelingen in de natuur. Dat vond ze maar saai.

Onderweg naar ons appartement vertelde ze over haar bijzondere treinervaring. In Antwerpen had ze bijna in een verkeerde treinwagon plaatsgenomen. Het concept van een trein die onderweg in twee delen splitst, was haar volledig onbekend. Het idee dat één trein plots twee bestemmingen kan hebben, vond ze behoorlijk verwarrend.  Dankzij een behulpzame medereiziger raakte ze toch in het juiste deel van de trein en uiteindelijk ook in Lommel.

Eenmaal aangekomen in ons appartement keek ze haar ogen uit. Ze vond het veel te ruim voor haar alleen en bleef maar herhalen hoe mooi de accommodatie was. Volgens haar was dit zelfs de beste verblijfplaats die ze ooit geboekt had. Zo dicht bij het festival en toch zo rustig, comfortabel en ruim.

De volgende twee dagen deed ze precies waarvoor ze helemaal uit Hongkong naar Europa was gekomen. Van de eerste minuut tot de allerlaatste seconde van Beeldig Lommel liep ze met haar camera in de aanslag rond. Ze fotografeerde onafgebroken, genoot zichtbaar van elk optreden en miste geen enkel levend beeld.

's Avonds liet ze ons trots haar foto's zien. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk. Door haar ogen zagen we opnieuw hoe bijzonder het festival eigenlijk was.

En zo kwam er tijdens de allerlaatste editie van Beeldig Lommel toch nog een heel bijzondere logee op ons pad. Geen levend beeld, maar een onvermoeibare fotografe die duizenden kilometers had afgelegd om deze unieke sfeer vast te leggen.

Misschien is dat wel het mooiste einde dat we ons konden wensen. De laatste levende beelden van Lommel kregen een bewonderaarster uit Hongkong die elk moment koesterde. En wij kregen een gast die we niet snel zullen vergeten.