Vandaag twee mooi reeksjes van Jan Thomas.

Eerst eentje waarbij de wereld ontwaakt onder een sluier van mist en de eerste zonnestralen voorzichtig door het winterse ochtendlicht breken. Het landschap is gehuld in een ijzige stilte en de koude lucht prikt zachtjes op je huid...

Een tweede reeks waarbij de lucht diep rood kleurt, terwijl de zon achter de horizon zakt. Rookpluimen en dampen kronkelen omhoog uit hoge schoorstenen, samensmeltend met de gloed van de avondhemel en donkere schimmen tekenen zich af tegen de vurige horizon...