Na al die jaren een Airbnb te verhuren, kunnen we gerust zeggen dat we al heel wat bijzondere gasten hebben ontmoet. De meesten zijn vriendelijk, respectvol en laten het appartement achter alsof ze er nooit geweest zijn.

En dan is er die ene uitzondering...

We kregen een lastminuteboeking van een Poolse man die hier voor zijn werk verbleef. Omdat we hem op de dag van aankomst niet persoonlijk konden ontvangen, stuurden we hem alle informatie om zelfstandig binnen te geraken.

De volgende dag gingen we even langs om kennis te maken. We hadden een gezellige babbel. Een vriendelijke man die vroeg of hij zijn verblijf met een week kon verlengen omdat het werk iets langer zou duren dan gepland. Hij zou tussendoor een weekend naar huis gaan om zijn gezin te zien en maandag terugkomen. Het kwam ons iets minder goed uit want we wilden enkele vrije dagen nemen tussen hem en onze volgende gasten maar, hielden de Airbnb toch vrij voor hem.

Op maandag stuurde hij nog een berichtje met de vraag of hij opnieuw mocht inchecken. En daarna bleef het opvallend stil. Hij kwam niet opdagen. Hij nam zijn telefoon niet op. Hij reageerde niet op onze berichten. Heel even maakten we ons zelfs zorgen. Zou er iets gebeurd zijn?

Na een tijdje besloten we toch maar eens een kijkje te gaan nemen in het appartement.

De sleutel zat netjes terug in het sleutelkastje. Binnen leek alles op het eerste gezicht normaal. Er lagen nog wel enkele persoonlijke spullen: een paar T-shirts, een verdeelstekker en zelfs een doosje eitjes in de koelkast. Maar, omdat onze gast nog zou terugkomen, vonden we dat niet abnormaal.

Tijdens het opruimen van de badkamer viel mijn oog op twee tandenborstels. Twee? Dat was vreemd. Er was toch maar één persoon ingecheckt.

Het grote bed was duidelijk beslapen. De twee eenpersoonsbedden zagen er keurig opgemaakt uit. En toch klopte er iets niet. Omdat ik zelf altijd de bedden opmaak, zag ik dat het anders gedaan was.  De twijfel verdween helemaal toen ik de lakens wilde afhalen. De opening van het dekbedovertrek lag aan de kant van het hoofdkussen. Iemand had heel hard zijn best gedaan om het bed opnieuw op te maken, maar had niet gemerkt dat een dekbedovertrek een voor- en achterkant heeft.

Er was dus niet alleen in het grote bed geslapen. Ook de twee eenpersoonsbedden waren gebruikt.

Gelukkig kreeg het verhaal toch nog een klein happy end. De achtergelaten T-shirts hebben we met plezier aan een goed doel geschonken. De verdeelstekker ligt vandaag nog altijd in het appartement en wordt door andere gasten gebruikt.

Van onze gast hebben we nooit nog iets gehoord. Hij zal ook nooit meer bij ons kunnen boeken. Laat ons zeggen dat hij een ereplaatsje kreeg op onze persoonlijke "zwarte lijst".