Na de wijken Kolonie, Barrier, Lutlommel, Heide-Heuvel en Centrum, is het nu tijd voor een hele andere kant van onze stad, nl. De Blauwe Kei en Stevensvennen.

Ook hier valt weer één en ander te vertellen, maar zoals steeds laten we vooral de beelden spreken... De oude van Erfgoed Lommel en de nieuwe van Jan Buyens.

De naam Blauwe Kei verwijst naar een opvallende, grote blauw geaderde leisteen. Deze kei zou tijdens de ijstijden door de Maas zijn aangevoerd en diende vroeger als een belangrijke, natuurlijke grenssteen tussen Mol en Postel. De wijk en het natuurgebied ontstonden rond 1843–1845 na het graven van het kanaal Bocholt-Herentals. De naam 'De Waaltjes' komt dan weer van de familie Cochet, de eerste bewoners hier, die van de Walen (Wallonië) kwamen. En Russendorp heeft dan weer niets te maken met Rusland, maar wel met graszoden, russen die op het dak gelegd werden als isolatie.

Bekend gegeven op de Blauwe Kei is uiteraard ook 'Dikke Louis' met zijn orgel en diepvries crème. Huidig uitbater van 't Onderwerp, Luc Berrière, is familie van Dikke Lowie.
Sluizencomplex (is beschermd monument). Er zijn wel 11 sluizen, 2 plateau’s en twee soorten grond glasgrond en Rijnzand die van de Alpen komt en dient om te metsen.

Wie Stevensvennen zegt, zegt de vennen van Stevens.
Nog beter bekend is de naam “Emsens”, rijke familie uit het Brusselse, industrie: glas, elektriciteit, watering, boomzagerij.
Ook een elektriciteitscentrale tot 2000 volt werd er gebouwd voor de dodendraad uit WOII.
De eerste zandwinning die door zuiging werd bekomen, en niet in zandputten zoals in Kattenbos, was die van de familie Emsens die daardoor 10 meter dieper zand kon winnen.