Jést of lést?

Dë léstë zén dë béstë. Dè is ‘n ötdru’ing die dè zee’ër steek hawdt. Psiechólóógën hémmën allang óntdékt dè në miens meejër gëniet van iets as ie wit dè ër ‘n énd èn kumt. Ien Ameerika hémmë zë ‘t eejën en ‘t andër ötgëtèst. Mi sju’ëlat. Dan

Haakjesdagen

Of het nu ochtend, middag, avond of nacht is, met hangende pootjes, van een koude kermis of een gezellig feest ... Ik hou van thuiskomen. Ik doe het nooit langs de voordeur. Die is immers voor officiële bezoekers, desnoods voor pizza- en pakjesbezorgers. Thuiskomen doe ik langs de zijdeur. Huppelend de

Dë zwèttë flès

Toen dè'k nog klèèn wààr, heujërdën ëkik wöl ës vërtéllën óóvër dë Zwèttë Flès. Dë jéstë keejër, gans ien't bëgin, dócht ik dè't óóvër ‘n flès kaloesiej gieng gòn, mèr al rap heujërdën ëk dë meejëst öteejënlóópëndë vërhauwëlën óóvër ‘n spisjauwël vrààw van dë

Ballen

Die weermannen toch! Met z'n allen voorspellen ze elke dag opnieuw onvervalst winterweer. Wat beelden ze zich in hemelsnaam in? Dat iemand zich gaat bezighouden met het vervalsen of namaken van sneeuw, hagel, winterse neerslag, storm, ijs, ijzel of aanvriezende mist? Alhoewel, toen ik op kerstavond voor de

Brug na 't vërleedën

Bént öw schatsën al mèr óndër en vét öw kuitën al mèr ien! ‘t Is wéntër. Wént ër mèr èn, want hij is nog drèk nie gëdòn. As ëk nö érrëgës nie van hààw, dan eest wöl van dë kààw. Dè rémt gëlék ‘n rijmplèk. Dè duu mé déng’ën

Koffieleut

Soms doe ik weleens iets goed. Dan ga ik samen met mijn wederhelft naar een drankgelegenheid, laat ik haar eerst bestellen en herhaal gewoon wat zij zegt. Ik leer, niet snel, maar ik doe het wel. Vroeger dronk ik m'n koffie verkeerd, nu dus vooral latte macchiato, omdat

Tweejë vrààwën

Ik zén në sjansààr. Ik hém tweejë vrààwën: ‘n “gëwóuwën” vrààw (as gë dè gëleujëft dan déngt mèr gààw iets andërs, gëwóuwën is ècht niej óp heur van toepassing) en ‘n kösvrààw. Mi d’eejën hém ik avvëntoe séks en d’andër bëtauwël ik gëreegëld mi dienstësjéks. Dè klingt veulë

Over horen

Kwart over zeven. Eindelijk even zitten. 14.543 stappen gezet. Door omstandigheden, kinderen en vrouw ben ik vandaag 'van huut na hààr' gestuurd. Naar scholen, supermarkten, winkelcentra, brasserieën, bibliotheken, kappers, gemeentehuizen, fitnesszaken, postkantoren, banken ... Sorry hoor, maar als ik opsommend aan het overdrijven ben, hanteer ik altijd meervoudsvormen.

Gëklingel en gëklangël

Stòn wë‘r óuwët bé stil dè allës teegëworrig bëkans vazèllëvës gi? Dë kómpjoetërs pa’ë stillë’ësèn allës óóvër en zèllëf wèjjërëw vadsig en déng’ë wë ampër nog nàà. Wë duun heejël veul dings óp ottómààtissë pielóuwët en óp diej maniejër vliegë wë dur ‘t lèèvën.  Alté rappër

Rebel op rust

'Problemen' en 'plomberen' zijn anagrammen. Dat dat beslist geen toeval is, heb ik gisteren mogen ervaren. Vrouwlief had bij een bakker een paar dorpen verderop een notenbrood gekocht. Het zag er best appetijtelijk uit. Niet te flubberig maar lekker vast en ook niet te veel nootjes

Ambiesies

Zie mé hiejër mèr ës stòn, ien mën keu’ën, mi në vusschóuwët èn, pëtattën të schéllën. Dë spienaziej hém ik zjuust al ien 'm basséngskë gëdòn zódèèj wa kan ötdröppën en dë wittë wòòstë liggën òk al gëreejëd ien dë pan. Strak stoemp ik die pëtattën en diejë

Het verkeert

Als kind was ik al rijk. Volgens mij was ik amper tien toen ik m'n eerste nv had. Geen naamloze vennootschap, maar een naamloze vriend. En rijk? Alleen in m'n hoofd, aan fantasie. Op school was ik vaak afwezig. Meestal zat ... Ik bedoel: meestal zat ik

Jést of lést?

Dë léstë zén dë béstë. Dè is ‘n ötdru’ing die dè zee’ër steek hawdt. Psiechólóógën hémmën allang óntdékt dè në miens meejër gëniet van iets as ie wit dè ër ‘n énd èn kumt. Ien Ameerika hémmë zë ‘t eejën en ‘t andër ötgëtèst. Mi sju’ëlat. Dan

Geen blad voor de mond

Wees blij dat je Eva Vandenbos niet kent. Ze is afkomstig uit het Antwerpse. Een wondermooie dame, maar als ze gedronken heeft ... Wel, dan wordt ze heel brutaal en soms ongepast in haar communicatie. Achteraf heeft ze nooit spijt, wel een houten kop. Ach, eigenlijk is het gewoon een takkewijf

Pèèpër

Ózzë jóngstë zóuwën hi pèèpër ien zë gat. Van ‘s mèrrëgës tot ‘s ààvës kumt diejën allë hónsgëzèèk mi joew gëdààchtën en ienziechtën af en bégëvollëg sti zénnën tèttër óp në gansën dag gén vijf mënuutë stil. Giestërë zi iej ienjéns: “Pàà, gé hét mé óóvërtijd ës gëvrààgd wa dè’

Windeieren

Zondagavond. Het moment waarop de stress omtrent de nakende school- en werkweek begint aan te wakkeren. En wat gaan we dan in godsnaam weer eten? Een zware verantwoordelijkheid die week in week uit op mijn frêle schoudertjes rust. Aha! Jeroen Meus op de televisie. Daar krijg ik altijd honger en