Rockwood is nu halfweg... en nu al fantastisch
We zijn amper halfweg de line-up vanmiddag, en we kunnen nu al concluderen dat Rockwood editie 2026 er eentje is om in te lijsten...
Afgetrapt werd er door de post-punkers van Jonhnny Van Riems die al direct voor de nodige decibels en pure rock en punk zorgden op het podium. Een podiumplaats die ze verdiend hadden dankzij 'Rockwood Rally' eerder dit jaar, en wat toen al bleek, maakten ze nu helemaal waar: een stevige en unieke set in hun eigenste (toch soms moeilijk verstaanbare) dialect, maat eigenlijk... dat deerde niet! Een leuke cover die ze brachten was die van De Kreuners ' Nu of nooit'.

Daarna was het de beurt aan The Rats, een vaste waarde uit de Gentse gitaarscene, die rauwe punk op het podium brachten. Een kleiner podium dan misschien verwacht, maar toch... een geweldige sfeer.

Op hun beurt gevolgd door Oproer, een band die catchy riffs, stuwende synths en strakke ritmes aan elkaar rijgt tot een een intense mix van dansbare alt rock en funky postpunk. Ondertussen begon er dan toch redelijk wat volk te komen op de weide... gelukkig, want ook die eerste bands verdienden absoluut een publiek.

Dankzij de twee podia waren de overgangen van de ene naar de andere groep bijzonder kort, en amper vijf minuten na de vorige band, kregen we Nimbus Cart over ons heen, een geluid van bitsige punkriffs, ongetemde drums en baslijnen die je omverblazen, met invloeden van seventies-psychedelica. En dit ook weer in de tent, het tweede podium. Centraal in de band staat frontvrouw Janis: ongefilterd, intens en brutaal eerlijk... wow... wat een sound!

En als vijfde in de rij, we schrijven ondertussen al bijna 17.30 uur, kwam de frisse verschijning van JEN op het podium: het poprockproject van Jente Neels en een van de meest veelbelovende nieuwe namen van het moment. Haar muziek klinkt fris en eigentijds, met sterke hooks en refreinen die blijven hangen. Alles wordt gedragen door een stem die tegelijk kwetsbaar en krachtig is, en moeiteloos emotie en energie combineert. Even toch een 'rustpunt' na het vele gitaargeweld...

En dan moesten er dus nog zes bands volgen...