Hieronder een open brief die wij mochten ontvangen vanwege een bezorgde inwoner van onze stad. De inhoud is dus ook volledig voor de verantwoordelijkheid van de auteur van dit schrijven.

Geacht stadsbestuur, media,

Elk jaar opnieuw wordt het probleem geminimaliseerd of zelfs ontkend: de angst en onveiligheid die veel inwoners ervaren rond Oud en Nieuw. 

In de berichtgeving blijft het opvallend stil over de mensen die thuisblijven — niet uit keuze, maar uit noodzaak. Mensen die bij hun huisdieren blijven omdat die doodsbang zijn. Mensen die zelf angstig wachten tot het eindelijk weer rustig wordt.

Voor hen is de jaarwisseling geen feest, maar een periode van stress en machteloosheid. Ze durven nauwelijks buiten te komen, blijven binnen uit schrik voor wat er op straat gebeurt, en hopen dat hun woning en dieren ongedeerd blijven. Wat voor sommigen “feestgedruis” is, voelt voor anderen als pure onveiligheid.

Het gaat al lang niet meer over onschuldig vuurwerk. Het zijn bommetjes, voetzoekers, Cobra’s en zelfs brandbommen die worden afgestoken. Groepen jongeren verzamelen zich, intimideren voorbijgangers, roepen fietsers en automobilisten na en creëren een dreigende sfeer. Op zulke momenten lijkt toezicht vaak afwezig en voelen bewoners zich aan hun lot overgelaten.

Wie hierover zijn stem laat horen, loopt het risico op represailles. Daarom zwijgen velen. Uit angst. Uit zelfbescherming. Dat zwijgen mag echter niet worden verward met instemming of onverschilligheid. Het is een teken van machteloosheid.

Wat bijzonder pijn doet, is dat deze realiteit nauwelijks erkenning krijgt. De ervaringen van bewoners die zich onveilig voelen, worden te weinig gehoord of te snel gerelativeerd. Nochtans gaat het hier over een fundamenteel recht: het recht om zich veilig te voelen in de eigen straat en woning.

Deze open brief is geen aanval, maar een oproep. Een oproep aan het stadsbestuur om dit probleem ernstig te nemen. Om te erkennen wat er leeft bij een stille groep inwoners. Om werk te maken van zichtbare handhaving, preventie en duidelijke communicatie. En om niet langer weg te kijken van een realiteit die voor velen elk jaar opnieuw zwaar weegt.

Veiligheid en rust zijn geen luxe. Ze zijn een basisrecht — ook tijdens de jaarwisseling.

Een bezorgde inwoner