Lommel SK - OH Leuven: Jason van Duiven zorgt in blessuretijd voor Lommelse gelijkmaker

Lommel leek vanavond in Leuven op een vervelende en pijnlijke 2-1 nederlaag af te stevenen. Groenwit had op het uur een verdiende 0-1 voorsprong vast (doelpunt Appuah) toen het licht twee keer uitging in amper twee minuten. Mirisola en Addai profiteerden optimaal, waarna een ontredderd groenwit meermaals aan zwaardere cijfers ontsnapte. Tot Jason van Duiven diep in de toegevoegde tijd de onverhoopte gelijkmaker alsnog tegen de touwen kopte: 2-2.

‘Veel meer scherpte in de duels en tactisch geen steken laten vallen zoals in Sint-Truiden,’ dat was kort samengevat de opdracht die Lee Johnson zijn troepen meegaf in Leuven. En al zat er aanvankelijk behoorlijk wat afval in de passing van groen-wit, tot grote kansen lieten ze OHL niet komen. Er was enkel een beenveeg van keeper Pieklak nodig op een voetzoeker van Schrijvers. Aan de overzijde was het vooral uitkijken naar de acties van de bedrijvige Appuah, die er kappend en heupwiegend  voor zorgde dat Lommel langzaam maar zeker het commando kon overnemen. Maar Talvitie, Schoofs en Konadu misten een tikkeltje vernuft en efficiëntie in de zone van de waarheid. En dus deed de beste man uit de eerste helft het iets voorbij het half uur maar zelf. Konadu nam de knappe assist voor zijn rekening, de ongrijpbare Appuah joeg de bal snoeihard in het dak van het doel: 0-1.  Dat kan ik ook, dacht thuisspeler Opoku. Helaas voor hem spatte zijn overhoekse schicht even later via de paal het veld weer in.  En zo kon Lommel met een kleine, maar – zeker op basis van het balbezit - verdiende voorsprong de rust in.

OHL-trainer Timmy Simons, ooit nog een ontluikend groot talent bij LSK, moest in de kleedkamer zijn tactisch bord en kenmerkende overredingskracht gebruiken om zijn ploeg tot grotere daden te inspireren.  De eerste kans was echter weer voor Lommel. Een doorsteekpas van Nypan was net iets te onzuiver om Konadu op weg naar succes te zetten. Meer nog, was de met zichzelf worstelende Talvitie op rechts wat meer bij de pinken geweest, de bezoekers hadden al snel op rozen gezeten. Even was er opschudding toen Balikwisha aan het hoofd geraakt werd in een botsing met Pieklak, maar het bleek gelukkig niet ernstig. Was het vierde kwartier duidelijk voor Lommel, toch was het OHL dat uit het niets scoorde. Mirisola was van Duiven te snel af en schoof de bal onder Pieklak in doel: 1-1. Lommel was nog niet van die uppercut bekomen of ze kregen er weer eentje. Lullig balverlies voorin, splijtende tegenaanval en invaller Addai als een duiveltje uit een doosje: 2-1. Plots voelden ook de meegereisde fans dat het bijzonder koud was en al geruime tijd oude wijven regende. Het pleit voor hen dat ze hun helden toch luidkeels bleven aanmoedigen. OHL reeg de counterkansen nu aaneen, Lommel vocht met de moed der wanhoop terug. En dat werd ultiem beloond door Jason van Duiven, die zijn schitterende heading in duikvlucht achter doelman Van den Heuvel zag belanden: 2-2. Grote euforie bij alles wat groen en wit kleurde. En als u het ons vraagt: ook verdiend!