Bead-art door Annetien Bergmans
Wie denkt dat kralen enkel dienen voor eenvoudige armbandjes, heeft de werken van Annetien Bergmans nog niet gezien. De 80-jarige Lommelse woonde dertig jaar in Australië en ontdekte daar de kunst van bead-art. Haar verfijnde, handgemaakte juwelen leverden haar zelfs internationale erkenning op. Vandaag zijn een aantal van haar unieke creaties te bewonderen en te koop in onze stad. Tijd voor eens een babbel met deze kranige tachtigjarige...
Hoe ben je in aanraking gekomen met bead-art?
Dat gebeurde tijdens mijn verblijf in Australië. In een boekenwinkel zag ik een boek over bead-art of kralenkunst. Dat maakte me nieuwsgierig. Ik kocht het boek en wilde het meteen proberen. Daarna vond ik iemand die mij de basistechnieken heeft aangeleerd. Het heeft ongeveer een half jaar geduurd voordat ik de techniek écht onder de knie had.
Hoe lang ben je ondertussen al bezig met deze kunstvorm?
Ik ben ongeveer 25 jaar geleden begonnen. In die periode heb ik heel wat verschillende projecten gemaakt: oorbellen, halskettingen en armbanden, maar ook grotere en meer uitzonderlijke werken.
Wat mogen we ons daarbij voorstellen?
Ik heb bijvoorbeeld bead-art verwerkt op handtassen. Een van mijn meest bijzondere projecten was een grote kralenbal die ik tijdens de coronaperiode maakte. Ik noemde hem mijn 'covid-bal'. Het ontwerp en het patroon heb ik volledig zelf bedacht en uitgewerkt.
Je werk oogt bijzonder verfijnd. Welke materialen gebruik je?
Ik werk uitsluitend met kwaliteitsmaterialen. Mijn geslepen glasparels komen uit Tsjechië, Oostenrijk (swarovski) en Japan. Voor de Japanse parels gebruik ik vooral de merken Miyuki en Toho. Ook de sluitingen kies ik heel bewust. Die koop ik in Duitsland omdat ze van uitstekende kwaliteit zijn.
Hoeveel tijd kruipt er in één creatie?
Dat verschilt enorm. Elke parel wordt één voor één met naald en draad verwerkt. Niets wordt gelijmd. Aan een paar oorbellen werk ik gemiddeld tussen drie en acht uur. Momenteel maak ik ook kerstballen voor mezelf en mijn familie. Op één kerstbal werk ik soms twee maanden. Vooral het uitproberen kost veel tijd. De kleuren moeten perfect bij elkaar passen en als ik niet tevreden ben, begin ik gewoon opnieuw...
Werk je altijd volgens bestaande patronen?
Soms koop ik patronen uit Amerika. Daar is bead-art veel populairder dan hier. Maar veel ontwerpen bedenk ik zelf. Dat creatieve proces vind ik juist heel leuk.
Je hebt ondertussen ook al verschillende prijzen gewonnen met je werk?
Ja, en daar ben ik natuurlijk trots op. In 2021 won ik in Australië de eerste prijs in de Elly Feldman Award. Daarnaast kreeg ik in Hamburg een 'Highly Recommended'-vermelding tijdens een internationale Art Deco Bead Show-wedstrijd.
Maak je vandaag nog evenveel als vroeger?
Nee, tegenwoordig beperk ik me vooral tot kleinere projecten zoals oorbellen of hangers. Maar ik blijf er nog altijd graag mee bezig. Het creatieve proces blijft me boeien.
Je hebt jarenlang juwelen gemaakt zonder ze te verkopen. Waarom nu dan plots wél?
Ik heb mijn juwelen altijd gemaakt omdat ik het mooi vond en omdat ik graag met mijn handen bezig was. Verkopen was nooit mijn bedoeling. Maar ondertussen heb ik een grote collectie opgebouwd. Ik vind het fijn dat andere mensen mijn creaties kunnen dragen en ervan kunnen genieten."
Waar kunnen mensen je werk vandaag ontdekken?
Een selectie van mijn juwelen is te vinden bij Eigenhandig in de Lepelstraat, waar verschillende creatieve makers hun handgemaakte werk aanbieden. Daar kunnen bezoekers mijn oorbellen, halskettingen en armbanden van dichtbij bekijken en dus ook kopen.
Kan iedereen bead-art leren?
Ik denk van wel. Je hoeft geen uitzonderlijk talent te hebben. Maar geduld is absoluut noodzakelijk. En je moet graag nauwkeurig werken. De kleinste pareltjes waarmee ik werk hebben maat 15/0. Dat vraagt concentratie en doorzettingsvermogen.
Wat maakt uw juwelen volgens u uniek?
Elk stuk is handgemaakt. Geen twee juwelen zijn identiek. Wie één van mijn creaties koopt, heeft echt iets unieks in handen.
Mercikes voor dit aangename en vooral ook leerrijke gesprekje...







Foto's Sabine Driedonkx