In eerdere artikels vertelden we al uitgebreid over de ‘witterweken’ aan het Wateringhuis. Ook dit jaar werden deze afgesloten met een wandeling onder begeleiding.

Dit jaar werd ervoor gekozen om de grote groep op te splitsen ; een groep volwassenen en een groep die bestond uit verschillende gezinnen met kinderen.  Ook dit jaar ging Dirk Delchambre  met de groep volwassenen op pad. Hij nam hen met veel enthousiasme en kennis van zaken mee in het verhaal van de vloeiweiden: van de geologische oorsprong tot het ontstaan van het ‘witteren’, een eeuwenoude landbouwtechniek uit de vroege middeleeuwen die vandaag erkend is door UNESCO als Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid.

Bij het witteren wordt via een ingenieus systeem van greppels en kanaaltjes Maaswater over de percelen geleid. Dat water, aangevoerd via het Kempisch Kanaal, bevat kalk en mineralen die zorgen voor een natuurlijke bemesting. Zo ontstaan kruidenrijke graslanden en een mooie hooiopbrengst. De techniek raakte ooit in de vergetelheid, maar werd bijna vijftig jaar geleden opnieuw opgenomen door vrijwilligers. Sindsdien worden de percelen elk voorjaar zorgvuldig van greppels voorzien – precisiewerk dat nog steeds met veel toewijding gebeurt.

Voor de kinderen startte het programma in het Wateringhuis zelf. Kristine (ISIS) en Jan (Natuurpunt) gaven er uitleg op kindermaat. Aan de hand van een banner werd de geschiedenis van de vloeiweiden toegelicht. Een maquette op schaal maakte alles extra duidelijk: met blauwe lichtjes, die het water voorstelden, konden de kinderen zien waar het water vandaan komt en hoe het via de sluizen over de weiden vloeit. Daarna trokken ze naar buiten om het systeem ook in het echt te ontdekken.

Op de foto’s is de grote opkomst duidelijk te zien, net als de vele krokussen die momenteel volop bloeien in het gebied. Een bijzonder moment was ook toen deelnemers met een stethoscoop luisterden naar de sapstroom in een boom.

Een mooie afsluiter van de witterweken!