Ontwaken boven de Lommelse Sahara

Nog voor de wereld ontwaakt, sta ik boven op de uitkijktoren van de Lommelse Sahara. De stilte is bijna tastbaar. Onder mij liggen de groene bossen nog gehuld in de rust van de vroege ochtend.

Aan de horizon begint de hemel langzaam te kleuren. Rood, blauw en wit vloeien wonderlijk in elkaar over, terwijl de eerste zonnestralen voorzichtig boven het landschap verschijnen. De zon klimt hoger en schildert de bomen, het water en de zandvlakte in een warme gouden gloed.
Geen verkeer, geen drukte, alleen de zachte wind en het weidse landschap.
Dan klinkt vanuit de vijver het vrolijke gekwaak van de ganzen. Een geluid dat de stilte niet verstoort, maar er juist bij hoort. Het is alsof de natuur zelf haar ochtendconcert begint.

Ik blijf nog even staan en geniet van dit bijzondere moment. De zonnestralen worden sterker, de kleuren vervagen langzaam naar het daglicht en de Lommelse Sahara ontwaakt.
Een nieuwe dag is begonnen en wat een prachtige manier om hem te begroeten.