Op de eerste dag van februari trok Natuurpunt Lommel eropuit voor een winterwandeling met als toepasselijk thema ‘Liefde in de natuur’. Februari staat immers bekend als de maand van de liefde.  Maar liefst  28 deelnemers wandelden mee. Lag deze mooie opkomst aan het aan het mooie weer? Misschien. Maar stiekem hadden we toch sterk de indruk dat vooral de titel van de wandeling de fantasie prikkelde en de nieuwsgierigheid aanwakkerde.

Onder deskundige begeleiding van gidsen Tessy en Veerle kregen de deelnemers een boeiende inkijk in hoe liefde, verleiding en relaties in de natuur verlopen. De weetjes gingen van flirten en paren tot zwangerschap, zorg,  trouw en ontrouw in de dierenwereld. Alles werd gebracht met de nodige humor en met leuke vergelijkingen met de mensenwereld, wat de wandeling extra aangenaam maakte en zorgde voor een glimlach op de gezichten van de deelnemers .

Zo leerden we dat pimpelmeesjes elkaar verleiden met kleur. Hoe sterker het blauwe petje van het mannetje reflecteert, hoe aantrekkelijker hij is voor het vrouwtje. Die reflectie gebeurt in UV-licht , iets wat wij mensen niet kunnen zien, maar pimpelmezen wel.

Ook de koolmees bleek een slimme verleider. Mannetjes kunnen tot wel tien verschillende liedjes zingen. Niet alleen om indruk te maken op een vrouwtje, maar ook om rivalen te misleiden: door verschillende liedjes te zingen, lijkt het alsof er meerdere mannetjes aanwezig zijn, waardoor concurrenten afdruipen.

Het winterkoninkje speelt het spel dan weer op een bijzonder strategische manier. Het mannetje bouwt meerdere nestjes en laat het vrouwtje kiezen welk nest haar het meest aanspreekt. Helemaal eerlijk verloopt dat niet, want ondertussen nodigt hij in zijn andere, lege nestjes ook nog andere vrouwtjes uit.

Naast voortplanting kwam ook zorg en ouderliefde uitgebreid aan bod. Zo blijft een jong van de orang-oetan maar liefst zeven jaar bij de moeder, een indrukwekkend voorbeeld van langdurige moederzorg. Een extreem, maar minder rooskleurig voorbeeld vinden we bij de lentevuurspin. Na het uitkomen voedt de moeder haar jongen met voedselsappen, sterft kort daarna en wordt vervolgens door haar eigen kroost leeggezogen en opgegeten. Ouderliefde in haar meest ultieme vorm.

Ook bij slakken verloopt de liefde allesbehalve zachtzinnig. Zij gebruiken een zogenaamde liefdespijl, die in de partner wordt geschoten. Deze bevat stoffen die ervoor zorgen dat het sperma niet wordt afgebroken,  efficiënt, zij het niet bepaald romantisch naar menselijke maatstaven.

Aan het einde van de wandeling haalde Veerle nog een mooi voorbeeld van extreme ‘naastenliefde’ aan bij de bijen. Een werkster staat volledig in dienst van de koningin en offert zich zonder aarzelen op voor het volk. Ze sloot af met de bedenking dat wij mensen daar misschien ook iets van kunnen leren, en dat een beetje meer vriendelijkheid voor elkaar geen overbodige luxe is.

Tot slot nam Jan nog even het woord om de deelnemers warm te maken voor de volgende activiteit: het witteren, dat binnenkort opnieuw op het programma staat.

Witteren is een eeuwenoude landbouwtechniek om grasland (= vloeiweiden) te bevloeien met kalkrijk water via een ingenieus netwerk van greppels, sloten en sluizen. Het water vloeit met behulp van zwaartekracht over de weiden, waardoor vocht én mineralen tussen de plantenwortels worden afgezet en arme zandgrond verandert in vruchtbaar grasland.

Deze unieke vorm van bevloeiing, die dankzij vrijwilligers nog steeds jaarlijks in ere wordt gehouden, staat sinds eind 2023 op de UNESCO-lijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid.

Wie met eigen ogen wil zien hoe de percelen onder water worden gezet en dit bijzondere proces van dichtbij wil meemaken, moet zondag 1 maart van 14.00 tot 16.00 uur aan het Wateringhuis paraat staan.