Iedereen in onze stad, tenminste vanaf een bepaalde leeftijd, herinnert zich absoluut de capriolen van Jef Van Limbergen, oftewel Jef van Seppen, of ook nog Jef Kraan. En het is net om die laatste bijnaam dat we vandaag in onze rubriek 'Uit de oude doos' een aantal foto's brengen. Want... in juni 1978 klom Jef in een hoge kraan recht tegenover de Kredietbank in het centrum als protestactie tegen het uitblijven van financiering van KMO's. Hij hield zijn actie maar liefst vier dagen vol, en haalde er de nationale pers mee. Resultaat had de actie niet, maar Jef was 'wereldberoemd' in eigen streek en ver daarbuiten ondertussen.

Jef is altijd al een kleurrijk figuur geweest, zodanig zelfs dat Staf Henderickx er een boek over schreef. "Ik was een smokkelaar" is het levensverhaal van Jef. Hij stamt uit een generatie die opgroeide tijdens de tweede wereldoorlog en die uit taai hout gesneden is. Zij leerde de knepen van het overleven. Plantrekkers, maar ook mannen en vrouwen met handen aan hun lijf. Het verhaal van Jef van Seppen is het verhaal van die generatie. Een wereld vol contrasten: witten en zwarten, boeren en fabrieksarbeiders, burgers en paracommando's, smokkelaars en douaniers ... Vooral de schermutselingen tijdens de smokkel van Zeeuws-Vlaanderen tot de Maaskant komen in de capriolen van Jef van Seppen weer tot leven. Johny Hoes had in de jaren zestig van vorige eeuw een hit met het liedje "Hij was een smokkelaar". Dit boek is de opera van de smokkelaars.