Blue Monday, zogezegd de meest sombere dag van het jaar, valt midden in de winter. De feestdagen zijn voorbij, goede voornemens beginnen te wegen en het is vaak koud, nat en donker. Ook in Bosland, het groene hart van Lommel en omstreken, lijkt het leven op deze dagen even stil te staan. De paden zijn stiller, de bomen staan kaal en de natuur ademt een rustige, bijna melancholische sfeer.

Maar die stilte betekent niet dat Bosland dood is. Integendeel. Onder de grond, in boomholtes en tussen dikke lagen bladeren zijn tal van dieren bezig met iets wat wij mensen soms vergeten: rust nemen. Egels hebben zich opgerold in een warm nest van bladeren, vleermuizen hangen diep verscholen in bunkers en holle bomen, en bevers beperken in de winter hun activiteiten tot een minimum, dicht bij hun burchten en voedselvoorraden. Ze houden hun energie vast en wachten geduldig tot de lente terugkeert.

Zelfs in deze rustige winterperiode blijft Bosland een cruciale verbindingsplek voor wilde dieren. Het Ecoduct Waaltjesbos is daar een sterk voorbeeld van. Dit ecoduct is ontworpen met oog voor de uiteenlopende noden van de lokale fauna. Reptielen, zoals de zeldzame gladde slang, amfibieën, vlinders en tal van zoogdieren kunnen hier op een veilige manier de gewestweg oversteken. Ree, vos, everzwijn en zelfs de wolf — vier van de zogenaamde Big Five van Bosland — maken gebruik van deze groene brug, die leefgebieden opnieuw met elkaar verbindt.

Die combinatie van stilte en verbondenheid maakt Bosland bijzonder. Terwijl wij mensen ons door Blue Monday heen sleuren met volle agenda’s en verwachtingen, toont de natuur ons een ander ritme. Vertragen, rusten en energie sparen horen bij het leven. Een winterwandeling door Bosland, met het kraken van bladeren en afgevallen twijgjes onder je voeten, kan meer doen tegen een winterdip dan je denkt.

Misschien is Blue Monday dus niet alleen een dag van somberheid, maar ook een uitnodiging. Om even stil te staan. Om te leren van de natuur. En om te beseffen dat zelfs in de diepste winter, in Bosland, het leven rustig maar vastberaden verdergaat.

Bijdrage Jaak Vandendries